Een schuil- en zitplek die uitnodigt tot verstilling en reflectie op de Sint-Romboutstoren. Spitse stalen bogen, uitgevoerd in twee materialen, vormen een vloeiend degradé en creëren een ritmisch spel van openingen en licht. De geïntegreerde zitbank kadreert het uitzicht op de toren en maakt van de shelter een plek om bewust te kijken en te verblijven. De vormentaal en schaal sluiten harmonieus aan bij het historische plein, waardoor een intieme en beschermende ruimte ontstaat die zich vanzelfsprekend in het stedelijk weefsel nestelt.